Nieuw

Voor de volhouders op deze site: zojuist mijn eerste post gedaan op mijn Pseudo-science blog, De twaalfde dimensie.

Kijk op www.staaltaal.nl/12d.html

Live

De Staaltaal site is live.

Stil

Het is alweer een tijdje zo stil op dit blog, dat zelfs de Googlebot het helemaal opgegeven heeft. Nadat ik bericht uit Nederland kreeg dat mijn moeder een terminale vorm van kanker heeft ontwikkeld, voelde het voor mij erg ongepast om vrolijke verhaaltjes op te gaan schrijven. Hoewel er aan die situatie niets veranderd is, heeft het mijzelf wel aan het denken gezet. Als een deur wordt gesloten, gaat er ergens anders een raam open.

Ik heb inmiddels mijn vaste baan en carriere als IT-er opgezegd. Sinds een paar maanden ben ik freelance tekstschrijver geworden, onder de naam Staaltaal (http://www.staaltaal.nl/). Daar zal dit blog ook een plekje krijgen, misschien krijgt het zelfs een zusje. Meer daarover vanaf eind juli op Staaltaal.

Muito obrigado,
Pat

Update: het blog staat op www.staaltaal.nl/blog.html

Rube Goldberg Machine

Rube Goldberg was een cartoonist die ingewikkelde apparaten bedacht die simpele taken uitvoerden, en daarmee de geestelijk vader was van de fantastische games 'Contraptions'. Ik ken iemand die met een systeem van katrollen een koord bij zijn bed had gehangen om de gordijnen 's morgens open te trekken. Deze gasten gaan nog een stapje verder...

Reflections

Soms hoef je de luchtgekoelde auto niet eens uit om een mooi plaatje te maken. Deze Harley en zijn bestuurder reden voor me op de boulevard van Florianópolis.

Rijbewijsneus

Na 9 jaren zonder noemenswaardige examens, mocht ik eindelijk weer eens een pittige test maken. Het Braziliaanse rijbewijs. Geen praktijktest, zelfs geen theorie: spijtig, want ik had graag de achterliggende gedachte achter het vaak ondoorgrondelijke rijgedrag van de Carioca gezien. Medisch, én psychoanalytisch dus maar. De eerste vragen waren eenvoudig: ben je blij op je werk, voel je je zeker in het verkeer, etc. Liegen geblazen dus. Vervolgens de diepgang: noem een goede en een slechte eigenschap. Nog steeds makkelijk, 2x 'Ik heb altijd gelijk'. Dan de IQ test, waarvoor de meeste tijd werd ingeruimd in de bij elkaar 3 uur durende sessies. Ik keek nog even naar het bordje op de deur, maar ik zat daar inderdaad voor mijn rijbewijs. Gek op testen als ik ben, had ik me in rap tempo door de eerste 35 vragen heengewerkt. Toen sloeg het noodlot toe. Zowel vraag 36 als vraag 40 bleken te hoog gegrepen voor mijn ingedutte brein. Met lood in de schoenen liep ik naar de psychologe toen mijn naam werd rondgeroepen. Zou ik gezakt zijn? Allereerst een vermaning omdat ik de vraag met de karaktereigenschappen niet goed begrepen zou hebben. Mijn antwoord dat mensen het vervelend vinden dat ik altijd gelijk heb maakte mijn positie niet sterker. Maar het viel mee: slechts 2 fouten in de QI test zoals die hier heet was genoeg om mijn groene papiertje veilig te stellen! Vraag 36 en 40 zeker, vroeg ik, en ze poogde uit te leggen hoe ik de oplossing daarvan moest interpreteren. Nu ga ik niet graag tegen autoriteiten in, maar probeerde toch haar uit te leggen waarom ze ongelijk had. Na verschillende pogingen liet ik een ietwat gepikeerde psychologe achter in het testkamertje. Maar één inzicht heb ik haar tenminste meegegeven.

Die Verwenschung

Franz Kafka was een Braziliaan. Zijn oorspronkelijke naam moet Francisco Káfká geklonken hebben. O Processo, een van zijn bekendste werken, gaat over zijn continue strijd tegen de bureaucratie. De onzichtbare muren, de op de irratio gebaseerde logica, de zondvloedige regelgeving; het zijn slechts ingrediënten in een maatschappelijke oersoep die het beginsein van de evolutie gemist moet hebben. Het thema is datzelfde, wat de Cervantes zijn protagonist aandeed in diens strijd tegen de papieren molens van de Spanjaarden, toen nog kolonisten in dit land. En de geschiedenis herhaalt zich graag. Niet alleen in het tijdsbestek van decennia en eeuwen: dagen en uren zijn voldoende om met een zwaar kruis de loodzware processie tussen kast en muur in de grond te slijten van de Policia Federal. Kennis is macht, schreef Francis Bacon, maar het is duidelijk dat hij nooit een voet op Braziliaanse bodem heeft kunnen zetten. Zal wel geen reisvergunning hebben gekregen.

Marvel

Zaterdagmorgen nemen we altijd even een duik in het zwembad van Flamengo.

Lost

Wat gebeurt er als je een kogel recht de lucht in schiet? Meningen hierover lopen uiteen als scholieren in Columbine. Maar wat gebeurt er als je iemand daadwerkelijk dood wil hebben maar niet kan mikken? Stop maar met gokken, sinds kort hebben we hier echte cijfers voor. In 2006 zijn in Rio 180 mensen geraakt door een verdwaalde kogel, een bala perdida. Van hen kreeg Maarten 44 pijpen. Het zijn mensen die op het verkeerde moment op de verkeerde plek zijn. De meesten zijn altijd op de verkeerde plek, omdat ze nu eenmaal 'op de berg' wonen, net als het 12 jarige meisje dat eergisteren overleed na een schermutseling tussen politie en een drugsbende (ik gooi ze maar op die hoop, ze hebben zich niet netjes voorgesteld). Sommigen zijn toevallig op de verkeerde plek, zoals het meisje dat een kogel kopte in haar auto op de snelweg langs Cidade de Deus. En soms ben je gewoon op de juiste plek, op het juiste moment. Op 1 januari 2007, precies om middernacht, lukte het een vrouw op Copacabana net niet haar glas te heffen, omdat er op datzelfde moment een verdwaalde kogel door haar hart boorde. Gevalletje vreugdevuur. Riep iemand "Crappy New Year"?

Update: Een tweejarige kreeg vandaag evenveel kogels in haar hoofd als kaarsjes die ze vorige week had uitgeblazen.

Universitijd

Hoewel nog steeds 1 op de 3 van mijn terugkerende nachtmerries mij de beklemmende eerste ochtendgedachte geeft dat ik weken achterloop op mijn wis, natuur en scheikunde, ga ik volgende week gewoon weer naar de universiteit. De PUC welteverstaan, Pontifícia Universidade Católica do Rio de Janeiro, broeinest van Socialisten, Milieu-activisten en overig naïef maar gelukkig volk. De jongens dan vooral, want de schier verbijsterende hoeveelheid mooie jonge studentes daar reduceert zelfs de mooiste campus die ik ooit gezien heb (in totaal 2) tot een flauwe, groene achtergrond. Maar waar ik Enschede vooral sociaal geëngageerd was, is het hier toch de bedoeling dat ik echt wat ga opsteken van mijn cursus Português para Estrangeiros, oftewel Portugees voor Gringo's. Hoewel het handen en voetenwerk verleden tijd is (ik mag aanschuiven bij de gevorderden), wil ik niet berusten in het niveau Borat. Aanpoten dus! Straks gelijk weer even Back to School en Old School downloaden. Of toch The Graduate?